Geachte vrienden, lieve familie,

Het is weer zover, ik begin dit keer met een gedichtje:

Omdat jullie mij zo ontzettend missen
schenk ik jullie weer een aantal minuten Lisan
Geschreven Lisan is natuurlijk lang niet zo leuk
gezellig, slim, grappig, lief en enerverend
als Lisan in het echt.

Momenteel heb ik even niet anders te bieden
dan een geschreven Lisan
Geniet er dus maar extra van!

Okey, hier dus een samenvatting van alle leuke en minder leuke, interessante en minder interessante, wilde en minder wilde dingen die ik de afgelopen periode beleeft heb.

Retourtje Chianginola

Eindelijk was mijn enquête voor mijn onderzoek perfect. Nu nog 350 keer kopiëren (mijn minimale steekproefomvang). Ik ging even kijken op het eiland, 15$cent per kopie, te gek voor woorden! Volgens Modesto was het in Chianginola maar 3$cent per kopie plus 10,40$ reiskosten. Het verschil was zo aanzienlijk dat ik vol enthousiasme op de boot wilde stappen. Helaas moest ik nog een aantal aanpassingen doen.

Op een mooie middag, een dag later, stapte ik samen met Modesto in de boot naar Almirante, het vaste land. Ik was blij, eindelijk weer het vaste land. Nee, ik ben geen eilandmens. Na 20 minuten varen stapte we in de bus en 45 minuten later kwamen we aan het de stad Chianginola. Hier bracht Modesto mij direct naar de kopieer shop waar de dames en heren mij een beetje verbaast aankeken omdat ik 1400 kopieën wilde maken. Het koste in totaal 42$ inclusief gratis nietjes en gratis nietwerk, chill. Echter moest ik wel een nacht in Chianginola overnacht omdat het vele uren in beslag zou nemen. Ook met de overnachting was het vele male goedkoper dan op het eilandje dus ik was blij. Daarnaast ben ik één van de enige in de wereld die Chianginola een leuke stad vind...

Modesto en ik ging ergens een hapje eten en vervolgens gingen we naar zijn familie. Daar zat ik dan, zijn twee jongeste broertje en zusje vonden mij erg interessant en van de moeder kreeg ik een mango, twee sinasappelen en twee banaanachtige fruitdingen. Na iets meer dan een uur besloot ik terug te gaan naar het hotel. Modesto bleef bij zijn familie om de volgende dag weer vroeg terug te gaan naar Bocas del Toro om te werken.

Toen ik de volgende ochtend wakker werd ging ik inkopen doen. Chianginola is namelijk aanzienlijk goedkoper dan Bocas. Was erg leuk! Ik ging naar het kantoor van Claro, een internet provider, maar er zou pas iemand zijn om 1300 uur volgens een bouwvakker. Ik ging dus maar mijn kopieën ophalen. Onder het gewicht van 1400 papieren, anderhalve boom, liep ik terug naar het kantoor waar ik te horen kreeg van dezelfde bouwvakker dat er iemand kwam tussen 30 en 60 minuten, een uur later dan zijn eerste tijd. Na ruim een kwartier wachten kreeg ik van een andere bouwvakker te horen dat het kantoor vandaag gesloten was. B.A.L.E.N. Ik ging naar het kantoor van mobistar en die hadden geen internet. Moe en heet en gefrustreerd stapte ik in de bus, terug naar mijn eilandje.

Eenmaal thuis begon ik met alle hotels afgaan en aan hen vragen of ze de enquêtes wilde geven aan hun klanten, met succes. Aan het eind van de dag was ik 300 enquêtes lichter, nu nog hopen dat zo ook daadwerkelijk worden ingevuld. Ik was kapot 's avonds.

Drie dagen later vond ik mijzelf weer in het bootje naar het vaste land. Na een uur en een kwartier kwam ik aan in Chianginola waar ik snel de kantoren van Claro en Digicel afging om internet te krijgen, beide zonder succes. Wederom was ik gefrustreerd, waarom kan internet verkrijgen niet makkelijk zijn? Als het zo doorgaat moet ik aan het eind van de maand verhuizen naar een huisje met internet. En dat zou ik niet leuk vinden.

Tijdens de lunch had ik afgesproken met Aris, een kennis uit mijn vorige bezoek aan Chianginola in 2009. Het was denk ik best gezellig maar ik was te gefrustreerd om ervan te genieten. Even later, na nog even geshopt te hebben op het vaste land ging ik weer terug naar het eiland. Bocas del Toro. Aris heeft de smaak te pakken gekregen en belt mij nu elke dag. Daarop zit ik dus echt niet te wachten!

Eindelijk weer kopje onder

Na een lange tijd de oceaan van een afstand bekeken te hebben voelde ik de drang om er toch weer in te duiken. Gelukkig krijg ik korting bij mijn favoriete duikschool omdat ik een local ben en omdat ik bevriend ben met Modesto, de kapitein. Na een korte vaart kon mijn eerste duik na een klein jaar van start gaan, mijn gids Leandro (nu ook mijn derde vriend) legde mij kort nog alles even uit en toen konden we beginnen. Het eerste stuk was bar slecht. Het zicht was zeer kort, nog geen 3 meter. Eenmaal een stuk verder werd het zich een heel stuk beter en was het koraal een prachtig kleurenpalet. Na een korte stop bij aan land om de tanken te verwisselen gingen we naar mijn tweede duikplek. Dit keer ging Modesto mee als gids, wat aardig. Hij nam ook een pin mee waarmee er Lion fish gevangen zou worden voor het avondmaal. Deze duikplek was werkelijk prachtig. Hij deed ook zijn naam ‘the garden' eer aan. Het was één grote duik vol met koraal, overal waar je keek. Ook was er op deze plek wat meer vis te zien en Modesto had binnen enkele seconde ons avondmaal gevangen. Twee Lion fish, hopelijk wordt het lekker.

Na zolang niet gedoken te hebben, wist ik eigenlijk niet meer of het nou leuk of niet leuk was. Maar nu na deze twee heerlijke duiken weet ik het weer, duiken is geweldig! Het geeft zo een kick om op zulke plekken to komen waar eigenlijk bijna niemand komt. De onderwaterwereld is zo prachtig en fascinerend. De stilte is zo drukkend en de zwaarteloosheid is heerlijk om in te spelen. Wat een heerlijke ochtend!

Terug aan de kade werden de loin fish door Modesto persoonlijk open gesneden en schoongemaakt. Interessant. Die ene leek wel zwanger en ondanks dat ik iedereen er bijna van overtuigt had dat die vis zwanger was, sneden ze toch zijn maag open en kwamen er vieze (GADVER) dingen uit. Hij was niet zwanger maar wel een vrouwtje.

Voor het diner stond dus een heerlijke verser dan verse vis op het menu. Het smaakte... ... ...

Leuke weetjes en kleine anekdotes over het leven van Lisan, neem het er dus maar van:

• Dappere Lisan
  Ik heb voor het eerst mijn oorbellen verwisseld die zo'n zeven weken geleden in Cambodja heb laten schieten! Het was behoorlijk en maar uiteindelijk heb ik het gedaan. Nu draag ik mooiere oorbellen, geschonken door Merel, thanks. Pfff, wat een angst.
• Zijn ze mij te slim af...
  Cinemax, nog steeds mijn favoriete tv kanaal is iets gedaald in zijn populariteit bij mij. Ik ben er namelijk achtergekomen dat ze elke keer films van vorige week herhalen. Soms als ik inschakel zie ik dus fragmenten die ik reeds gezien heb. Daar ben ik niet van gediend.
• Pizza Margerita
  Ik heb dus een oven in mijn huisje en had een (veel te dure) opbak pizza gekocht omdat ik daar toch echt even zin in had. Zet ik de oven aan, komt er een gas lucht uit van hier tot Tokio. En ik ben al zo bang voor dat gas fornuis, ik hou niet van gas. Dus ik de oven snel weer uitgezet en de pizza klaar gemaakt in mijn (super snelle aanbaklaag) koekenpan met deksel. Smaakte o.k. maar niet wat ik ervan verwacht had. De periode tussen krokant en aangebakken was ongeveer 1 seconde met als gevolg dat ik heerlijk zwarte plakkaat aan het eten was.
• Laten we dansen, liefste
  Zaterdag was ik even samen met Modesto en Freddy (een duik gids en mijn 2^de vriend) naar een discotheek (een bar met dansvloer) op het water. Erg leuk maar ik moest weer even zeer wennen aan het hitsige gedans van die Latino's. Na een tijdje kwam een lelijk klein ventje mij vragen om te dansen. Ik ze: ‘NO'. Verbaast ging hij weg, het is hier not done om nee te zeggen tegen iemand die je vraag om te dansen. Oeps, een vriend minder!
• Spetter Spatter Spater

Sta ik na een zweterige dag eindelijk onder de douche, heerlijk. Het koude water stroomde rijkelijk over mijn lichaam. Wat een genot! Om mijzelf lekker te verwennen doe ik een extra dot Fa yoghurt - kokosnoot douchecrème in mijn washandje en een extra dot shampoo op mijn hoofd. Ik zeep mijzelf extra goed in, heerlijk. Wat is dat lekker. Toen ik net al het zeep en shampoo wilde uitspoelen stopte het water. GVD. Ik dus wachten, wachten, wachten. Na ruim een kwartier besloot ik maar aan de rand van mijn badkamertje te gaan staan zodat ik een beetje tv kon kijken. Na ruim een uur wachten begon mijn huid overal te jeuken van de zeep resten. Ik was ondertussen droog maar extreem plakkerig. Ik was het wachten zat dus na 90 minuten liep ik naar de koelkast waaruit ik het ijskoude en dure drinkwater pakte om de shampoo van mijn hoofd te halen. Toen ik koud en plakkerige, maar met schone haren de douche uitstapte en de zeepresten met mijn handdoek van mijn lichaam probeerde af te schrapen begon het water weer te vloeien. Snel stapte ik weer onder de deze keer gevoelsmatig warme douche. Wat balen!

• Het gevecht

Zat ik lekker ontspannen te chatten met Obie in mijn internet restaurant, beginne opeens twee mannen te bekvechten. De spanning liep op, er werden een paar klappen uitgeteld en opeens ontpopte het in een waar gevecht. Één van de mannen (Amerikanen) was aanzienlijk sterker en sloeg de andere zo plat op de grond. Deze bleef echter maar door rammen op de ander zijn hoofd. Uiteindelijk kwamen wat mensen om de vechtende man boven op er van af te halen. De man onderop zat onder het bloed, fijn. Eng!

Voortgang van het onderzoek

Aangezien ik niet in Bocas ben voor mijn lol wil ik jullie graag ook een klein beetje betrekken bij mijn onderzoek. Ik doe dus een onderzoek naar de mogelijkheden van adventure excursies naar het vaste land van Bocas del Toro provincie. Voordat ik in Bocas aankwam had ik mijn theoretisch kader en de methodologie al gemaakt. Echter kwam ik er een aantal dagen geleden achter dat een heel stuk in mijn theoretisch kader nog mist. Ik had het namelijk gemaakt zonder een blik te werpen op mijn opdracht omschrijving en miste dus nog heel wat theorie. Daar ben ik de afgelopen dagen druk mee aan de slag gegaan.

Zoals jullie al eerder gelezen hebben is mijn enquête voor de toeristen de deur uit. Ik ben persoonlijk zeer benieuwd naar de resultaten al zie ik er erg op tegen om de enquête te verwerken. Deze is namelijk schriftelijk en ik moet dus alles met de hand tellen. En ik ben al zo een held met getallen.

Zo, dat was ‘um' weer. Ik gun jullie nu weer wat tijd voor jezelf. Bedankt weer voor het lezen mijn trouwe fans en voordat je het weet kom ik terug met weer een nieuw bericht met hopelijk genoeg interessante belevenissen om te melden.

Liefs,

Lisan.