Hola lieve familie, lieve vrienden, trouwe fans!

Soms kom je in het leven wat problemen tegen. Elk probleem, groot of klein kent gelukkig een oplossing, daarom is het een probleem. Soms is de oplossing ver te zoeken, soms vliegt de oplossing rond voor je neus en zie je hem niet, soms is de oplossing vanzelfsprekend en soms kan je een probleem alleen oplossen met de hulp van een ander. Problemen moet je niet opzoeken, maar als je er één tegenkomt moet je het ook niet ontlopen. Want als je een probleem ontloopt weet deze je altijd in te halen.

72 muggenbulten

Samen met Jessica, Ivan en Modesto ging ik een potje pool spelen. Erg leuk, ik was bizar slecht in het begin maar na een tijdje was ik weer op dreef en speelde de sterretjes van de hemel. We speelde verschillende varianten, soms erg ingewikkelde. Maar het maakte mij niet uit want als je mij een poolstok geeft ga ik helemaal los. Het was een gezellige avond. Ivan kwam nog even bij mij thuis wat drinken en kletsen, in het Spaans, en wilde ik voldaan naar bed. Helaas was ik die avond in de pool gestoken door een mug. Ik had welgeteld 50 muggenbulten op mijn linker been en 22 op mijn rechter been. Niet normaal, niet normaal! Het begon te jeuken alsof ik daadwerkelijk 72 muggenbulten had dus ik pakte het wondermiddel After Bite. Helaas werkt dat wonder middel alleen optimaal als het direct na de bijt erop doet, helaas. Mijn nachtrust was verpest door geïrriteerde huid en jeukende muggenbulten. Mijn benen zijn niet om aan te zien, wat een slachtveld.

De telefoon

Om 1400 uur mijn tijd kreeg ik een sms van Vodafone dat ik als ik niet voor twaalf uur de volgende dag contact met hen opnam, zij mijn telefoon zouden blokkeren. Ik belde meteen, het kantoor was al gesloten.

Het eerste wat ik deed de volgende dag was Vodafone bellen, de achterlijke gladiolen hadden mijntelefoon al geblokkeerd. Ik moest een voorschot betalen op een rekening, zodra ik dat gedaan had zouden ze mijn telefoon weer deblokkeren, no problemo! Ik verzocht de dame ook vriendelijk om mij de volgende keer wat meer tijd te geven tussen bellen en blokkeren omdat ik in een andere tijdzone zit. Als reactie kreeg ik ‘tsjongejongejonge'. Wat een service!

Ik dus lekker naar mijn internet bankieren en wil het verschuldigde bedrag naar Vodafone overmaken. Op het laatste moment kwam ik er achter dat ik dat natuurlijk niet kan omdat ik mijn tan codes op mijn geblokkeerde telefoon zou ontvangen. Ik bel met skype naar de ING om te vragen of er andere mogelijkheden zijn. Die waren er inderdaad, ik moest persoonlijk naar het kantoor komen. Niet dus. Ik bel weer Vodafone, na veel te lang in de wacht gehangen te hebben werd ik eindelijk geholpen. Het vrouwtje zou even nakijken wat de mogelijkheden was en zette mij op de wacht. Zonder nog iets tegen mij te zeggen hing ze op. Godver! Ondertussen was mijn skype saldo behoorlijk gezakt door zo lang in de wacht te hangen. Ik probeerde nog eens te bellen, zonder succes. De volgende dag besteedde ik mijn laatste skype-geld aan het in de wacht hangen bij Vodafone. Klote bedrijf.

Ondertussen liepen de problemen op. Ik moest mijn huur betalen, ik moet eten betalen, ik moet extra kopieën maken van de enquête. Dankzij de studiefinanciering kreeg ik weer wat ademruimte en bleef ik zoeken naar een oplossing. Bellen met mijn panama telefoon of met de telefooncellen hier zou giga veel kosten. Even met Ties geskyped die het uiteraard een hilarische situatie vond.

Mijn laatste oplossing en reddende boei waren mijn ouders. Slecht dat ik het niet alleen kon oplossen maar uiteindelijk moest ik wel. Papa had het verschuldigde bedrag snel overgemaakt. Mijn telefoon is echter nog steeds geblokkeerd. Ik herhaal: Klote bedrijf.

Bejaarde lovers, dronken Amerikaanse danseressen, drie Mount Everest'en en een geweldige dag

Doordat mijn naam de ronde doet in Bocas del Toro en ik aan de praat raakte met een eigenaresse van een lux hotel had ik zaterdag 31 september een baantje als bar medewerker in de haven van Bocas. De jacht haven bestond tien jaar en daarom was er een feestje georganiseerd door twee über homo's. Verschrikkelijk verwijft en extreem niet-grappig.

Om twaalf uur in de middag moest ik naar de haven komen. Daar ontmoette ik mijn collega Peter, een panama-jongen die mij kort alles uitlegde en toen moest ik aan de slag. Het volk, voornamelijk bestaande uit 50+ Amerikanen, vond mij geweldig. Een Europeaanse, ja erg bijzonder. De tijd vorderde en het werd behoorlijk druk. Ik, charmant als altijd, had al snel de bejaarde en dronken mannetjes aan mijn kant. Erg goed want mede daardoor bleven de dollars in de tipbox vloeien. Één man (ZEKER 80+) vroeg of ik even met hem alleen wilde zijn. Ik zei nee. Vervolgens bood hij mij aan om 20$ in mijn BH te stoppen. Ik zei nee. Hij voegde eraan toe dat het niet in de bar hoefde maar achter het huisje. Alsof dat mijn mening zou veranderen. De rest van de avond bleef mij maar proberen mij over te halen. Bah!

Er werd gezopen, en niet zo een beetje ook. Alle 50+ers en enkele jongeren gingen helemaal naar de filistijnen. De vijftigers gingen helemaal los op de dansvloer. Zeer vermakelijk, wilde bezopen dansbewegingen en geen schaamte. Salsa, bachata en merengue zitten nou eenmaal niet in ons bloed, maar met zo veel alcohol is schaamte weg uit het menselijk brein. Ik had het moeten filmen. Er was geen houden aan, wat een hilariteit! Wat een trieste boel ook.

Ondertussen had ik het echter extreem gezellig met Peter en twee dames die ons kwamen ondersteunen in de drukte. En ik vond het zo heerlijk om weer aan het werk te zijn. Heerlijk! Lekker bezig, de drukte, stress. En natuurlijk het constante ‘geflirt' met iedereen. Om één uur 's nachts was het feest afgelopen en kreeg ik 40 dollar (veel volgens Peter) plus 30 dollar uit de tipbox. Mooi meegenomen na zo een heerlijke dag. Ik ga nu opzoek naar een baantje voor één a twee dagen in de week. Want ik mis het.

Na het werk ging ik met Peter en een ander vrouwelijke collega met ene moeilijke naam naar de bar om even een drankje te doen. Het was erg gezellig. Gedanst op een normale manier, want zo nuchter als wij waren konden we ons nog beheersen. Na een uurtje wilde ik naar huis en wilde weer op de boot stappen. Er waren echter hele hoge golven en op het moment dat ik aan het wachten was totdat de boot weer op een golf (en dus op mijn hoogte was) liep er iemand vol tegen mij op. Het gevolg: ik viel in het water. Schrok mij natuurlijk kapot maar werd snel uit het water gevist (letterlijk) door Peter en een beveiliger.

Nog niet bijgekomen van de schrik ging snel naar huis, ik was zo koud. Nam een douche en nam de schade aan mijn lichaam op. Pas toen besefte ik dat het ook mooi anders had kunnen aflopen. Tussen en pier en een boot invallen is niet echt een ideale situatie en ik mag God bedanken dat ik mijn hoofd nergens tegenaan geklapt heb. Met drie bulten van de hoogte als Mount Everest‘en op mijn linker scheen- en bovenbeen, een schaafwond op mijn rechter been en een zeer vervelende schaafwond in de binnenkant van mijn linker bovenarm bij mijn oksel, ik mag van geluk spreken.

Nu, een aantal dagen later zijn de bulten bijna weg en getransformeerd in groengele plekken (ter grote van een tennisbal op mijn scheenbeen en ter grote van een middelgrote banaan op mijn bovenbeen). De schaafwond op mijn been en voet is bijna weg en die op mijn arm is zeer pijnlijk. Op mijn arm is gewoon een heel stuk van mijn huid weggetrokken en door de locatie (op en net onder mijn oksel) beweeg ik het vaak wat tot irritatie leidt. Van Modesto heb ik een zalfje, wat naar bitterkoekjes ruikt, gekregen. Eerst durfde ik dat niet te gebruiken maar ik uiteindelijk toch erop gesmeerd heb. Het maakte de wond flexibeler, dus beter!

Toen ik water in viel zat mijn telefoon in mijn zak, die was dus mooi kapot. Helaas moest ik al mijn fooi van de heerlijke dag werken investeren in een nieuwe telefoon. Balen!

Ondanks de letterlijke domper aan het einde van de dag, de gevaarlijke en enge situatie, heb ik zo een heerlijke dag gehad! Waren er maar meer feestjes.

Leuke weetjes en korte anekdotes over het leven van Lisan, neem het er dus maar van:

• Een baby

Aah, zo schattig! Er zat een baby gekko in mijn slaapkamer. Zo klein en schattig! En hij had ook alle teentjes en hij liep echt zo lief over de muur. Totdat ik wilde slapen en ik bang was dan hij met zijn kleine schattige voetjes over mijn hoofdje zou lopen...

• Tonijn

Op een avond had ik een overheerlijke tonijnsalade voor mijzelf klaargemaakt. Het was zo lekker dat ik twee dagen later weer dezelfde salade wilde maken. Ik had echter een ander merk tonijn gekocht die niet te eten was. Wat een domper. Toch netjes mijn bordje leeg gegeten.

• Wasserette

Ik was mijn kleding altijd op de hand (ja ja, wat een verrassing he!), maar ondanks dat ik echt goed mijn best doe op de was wordt het toch nooit zo schoon als in een machine. Daarom heb ik vandaag gezondigd en mijn was naar de wasserette gebracht. Ow, wat ruikt het nu lekker en wat is het mooi schoon!

• Culturele avond

Samen met Scott (een Amerikaan die een dive master cursus doet in Bocas) ging ik vlees op een stokje als diner kopen. We aten het op in het park waar kinderen verschillende Panamese dansen aan het oefenen waren voor Feria del Mar (Zeefeest). Vervolgens zagen we ook nog de vliegtuigman (een man die vaak 's avonds rondloopt met een zelfgebouwd vliegtuig van ongeveer 1.5 meter lang aan een touw). Het vliegtuig kan ook vliegen maar de vliegtuig man heeft niet altijd zin om te rennen en het vliegtuig te laten vliegen. Deze avond wel, wat een geluk. Wat een nonsens en daardoor zo mooi.

Voortgang van het onderzoek

Ik ben even gestagneerd met de enquêtes. Hoe slecht het ook is, en hoe dicht ik ook bij het eind ben, ik kan het niet meer opbrengen. Even mijn hoofd leeg met die hersendodende enquêtes (huidige stand: 272), anders heb ik zo meteen geen verstand meer voor dingen waar ik wel degelijk verstand voor nodig heb. Ik ben overigens erg benieuwd naar de resultaten, spannend! Dan kan ik tenminste conclusies gaan trekken en komt er een eind aan. Ja, het eind is nog ver maar voor mij al in zicht.

Van papa (mijn eerste en beste lezer) heb ik mijn nagekeken theoretisch kader weer terug gekregen. Deze heb ik verbeterd. Hier moet ik nog een klein ding toevoegen en dan mag deze weer naar mijn begeleider. Een beetje saai ook. Binnenkort heb ik een skypedate met mijn TIO-begeleider. Spannend!

Tot de volgende keer maar weer! En groeten thuis.

Lisan.