Dames en heren,

Het is al lang tijd geweest voor een nieuw verhaal. Door omstandigheden schoof het echter steesds voor mij uit. Daarom nu eindelijk een nieuw verhaal uit Panama. Panama, een mooie naam voor een mooi land met mooie mensen en mooi weer. En met zoveel mooie dingen komt er uiteraard ook een mooi verhaal:

Duiken

Ja, om de tijd te verdoen heb ik een drietal duiken gemaakt.

Om vijf uur 's avonds werd ik opeens gebeld door een onbekend nummer. Verdwaast neem ik op. Modesto, of ik mee wil op de nachtduik. Dat wilde ik al een hele tijd dus halsoverkop racete ik naar huis waar ik mijzelf in mijn bikini hees en vervolgens om kwart voor zes terug naar de duikschool racete om mijzelf een uitrusting aangemeten te krijgen. Toen het begon te schemeren vertrokken we met de boot naar Hospital Point, de plek waar we zouden gaan duiken. De duik was geweldig. 's Nachts, als je alleen gefocust kan kijken naar de plekken waar je je zaklamp ligt op laat vallen is alles nog mooier. De kleuren nog intenser. Meer kleuren dan de regenboog waren er te vinden. Paars, rood, groen, blauw, bruin... enzovoorts. Ook leven er 's nachts andere dingen op dan over dag. Zo zag ik een krab ter grote van een basketbal, verschillende kleinere krabbetjes in kleuren rood, wit en een vaag kleurtje. Verschillende kreeften in verschillende maten. Heel veel slapende visjes. De giftige Toadfish wat gewoon een bol hoofd is met twee ogen. Eng! En als klapper in de vuurpijl zag ik een baby schildpadje. GEWELDIG!! Mijn avond was geweldig. Toen we weer, na ongeveer 50 minuten onder water weer naar boven kwamen, speelde we wat met het plankton dat s' nachts oplicht en waardoor het water een prachtige deken is van glinsteringen.

Om kwart voor negen was ik thuis. Net op tijd om de laatste aflevering van mijn favoriete serie te bekijken. Topdag!

Een aantal dagen later...

Om half negen 's ochtends werd ik opeens gebeld door weer hetzelfde onbekende nummer. Verdwaast en half slaperig neem ik op. Modesto, of ik mee wil op een duik naar de plek Polo. Dat wilde ik al een hele tijd dus halsoverkop sprong ik mijn bed uit en heef ik mijzelf in mijn bikini. Vervolgens sprong ik op de fiets en racete naar de duikschool waar ik om tien voor negen hongerig mijn uitrusting aangemeten kreeg. Ik ging snel even naar de supermarkt en kocht wat koekjes voor onderweg en toen vertrokken we. En boot vol. Eenmaal op de duikplek kon het duik avontuur weer beginnen. Uitrusting aan, een plons in het water en zinken maar. Speciaal aan deze duik is dat het door grotten gaat. Onder water grotten wel te verstaan. Het zijn dus grotten die onderwater zijn en niet boven water. Het was echt spectaculair. Want in het plafond van steen zaten zo nu en dan gaten waardoor het zonlicht zich naar binnen boorde. Keek je naar boven en naar de zijkant, overal was massief steen. Zo gaaf, zo spectaculair mooi. De bodem was van zand en het was zo prachtig. Ik kan er niet over ophouden te praten. De onderwaterwereld. Zo fascinerend, zo anders en zo puur en prachtig. Onderweg kwamen we verschillende tropische vissen tegen, een rog ter grootte van twee schooltafeltjes aan elkaar en dan rond, giga groot!

De tweede duik deze morgen was bij een gezonken veerpont. Het was wel indrukwekkend. Altijd indrukwekkend zo een mensgemaakt ding op de zeeboden. Een toilet erbij en we zwommen de oprijlaan omhoog. Gaaf! Onderweg zag ik een kwal, zo groot dat ik bijna in paniek raakte. Ook al doen deze grote kwallen niets. Hij had de doorsnee van een basketbal, niet normaal. Vervolgens zwommen we langs een rif om te genieten van de prachtige kleuren van het koraal en ik zat een mooi stuk koraal te bekijken totdat ik opeens doorhad dat het geen koraal was maar een toadfish die mij dom aanstaarde. We zagen nog een zeepaardje en na 41 minuten duiken zat de drukke ochtend erop.

Heerlijk!

Feria del Mar

Het is kermis in Bocas del Toro! Dat betekend één aggezette straat, verschillende oude (enge) kinder attracties, kraampjes waarbij alles te koop is en waar elk kraampje een andere CD uit de spiekers laat knallen en dat betekent ook FEEST.

Vrijdag ging ik rond zevenen met Modesto naar de Kermis. We struinde wat over de straat door de kraampjes wat er van alles te koop was, ook ballengooi spelletjes, schiet spelletjes en weet ik veel wat allemaal. Het ene kraampje na het andere knalde verschillende muziek kneiters hard uit de spiekers. Het was dus een ietwat minder mooie mengeling van verschillende liederen. Typisch!

Het kermis gedeelte was vooral voor kinderen maar ik wilde graag meedoen. Ja ik ben tenslotte ook nog een beetje kind. Ondanks dat ik het gevoel had dat Modesto zich een beetje schaamde om in het spookhuis te gaan stond ik erop on toch een rondje te lopen. Tegen de waarschuwingen van Modesto in ‘dat her erg saai zou zijn', was ik mijzelf = eigenwijs en kochten we kaartjes. Het spookhuis was extreem saai. Donker, drie gordijnen en je moest met bochtjes door de achterkant van een vrachtwagen lopen. Sloeg werkelijk nergens op. Al liepen er wel twee ‘enge' mannen in de smalle gangen om je te laten schrikken. Ik schrok er echter niet van maar kreeg bij de uitgang wel een hand en handkusjes toegeworpen van de engerds. Hilarisch!

Vervolgens wilde Modesto in een reuzenrad wat er erg gammel uitzag. Doordsbenauwd racete we rondjes en toen de bestuurder eindelijk aan de rem-hendel trok was ik zo opgelucht als geen ander! We hadden ook nog een andere attratie gedaan, van die draaiende schotels, misselijkmakend. Vervolgens liepen we wat door de kraampjes en voegde Leandro en Irving zich bij ons. Met de drie knappe mannen om mijn heen voelde ik mij erg veilig. Modesto wilde nog even zijn mannelijkheid tonen met ballen op blikken werpen, grappig.

Vervolgens, toen het laat begon te worden gingen we naar de grote feesttent waar we een Betje gedanst hebben. Ik kwam nog iemand tegen die ik kende van mijn dagje werken, Jairo. Toen ik met hem stond te praten kwam er opeens een meisje op mij afgestromd met het niet boeiende nieuws dat zij zijn vriendin was. Het gesprek was gestaakt en ik voegde mij weer bij mijn mooie mannen. Later op de avond werd er op het podium een dans battle gehouden tussen verschillende dansgroepen. Alle panamezen gingen uit hun dak maar na zoveel dansen werd het voor mij een beetje saai. Toen ook mensen uit het publiek mee mochten doen werd het meer seks-on-stage en had ik het wel gehad. Niet veel later verliet ik de tent en viel ik in een heerlijk diepe slaap.

Een etentje, een joint en een dans

Een vriendin van Modesto kwam naar Bocas del Toro. Samen met Ashley, een goede vriendin van modesto's beste vriend Irving (wow wordt verwarrend), Irving en Modesto ging ik een pizzatje eten in een restaurant. Wat een luxe en wat een genot. Ook goed voor mijn Spaans want het geratel was goed te volgen met iemand die wat minder goed Spaans spreekt. Daarna gingen we een drankje doen in een bar die erg gelieft is door Rasta-neppers. De wietwalm was enorm en de houte blokken waar we op zaten hard. Niet echt mijn ding. Vervolgens gingen we naar een andere dans bar waar we lekker gedanst hebben. Ik wist bij God weer niet wat ik deed maar liet me lekker gaan op het ritme van de bachatas, salsa's en merengues. Wat een gezellige avond!

Leuke weetjes en kleine anekdotes over het leven van Lisan, neem het er dus maar van:

• Dikke oorlel
  Mijn rechter oorlel die flink ontstoken was is dankzij een ontsmettingsmiddel weer enigszins in gekrimpt. Toch ging de zwelling niet helemaal weg. Toen mijn linker oorbel uitviel en ik er een nieuwe in wilde stoppen was het gaatje al dicht gegroeid. Mijn oorbellen tijd zit erop. Helaas maar dit gezeur is te irritant. Wie weet verzamel ik ooit de moed weer en maak ik nieuwe gaatjes. Ik mis mijn oorbellen!
• Fiets
  Modesto heeft een nieuwe fiets dus tijdens mijn aanwezigheid hier in Bocas mag ik zijn oude barrel gebruiken. Erg super chill want de dagelijkse tien minuten naar het internet restaurant waren behoorlijk vermoeiend in deze hitte! Ik mag de fiets gebruiken tegen een betalen van de kosten van een nieuw fietsmandje ($6,90). Zo relax.
• Van 9 tot 9
  Ik was zooo moe op een zekere avond dat ik om negen uur in slaap viel. In mijn nieuwe routine is vastgelegd dat ik om negen uur 's ochtends moet opstaan. Had ik dus even mooi het klokje rond geslapen.

Voortgang van het onderzoek

Ik heb alle gewenste enquêtes binnen: 350. EINDELIJK, nu nog de gegevens verwerken en conclusies trekken. Een interview gehad in Boquete, van de rest nog niets gehoord. Binnenkort moet ik mijn fieldtrip naar de WEKSO ecolodge in Parque Nacional La Amistad (nationaal park de vriendschap) eens gaan doen. Voor de rest ben ik vooral aan het wachten op een reactie van mijn begeleider. Saai en vervelend...

Adios amigos,

Lisan.