Lieve vrienden, lieve familie,

Hierbij weer een berichtje vanuit dit keer Thailand. Het berich heeft ietwat vertraging maar dat kwam omdat we (geplant) vastzaten in de jungle. Thailand heeft zich tot zover ontpopt als wederom een prachtig land. Weer heel wat nieuwe ervaringen en dingen meegemaakt:

7 juli - Hup Holland Hup

Om stipt twaalf uur maakte ik Sila en Anne wakker. Ze lagen te slapen in hun Oranje tenue en konden dus meteen opstaan, klaar om te gaan. Als Holland suporters wedern we toegejuigd door alle Thai. Ik voelde alsof we een stel prinsessen waren, iedereen begon te juigen zodra we langs liepen. En dat alles vanwegen een lelijk oranje shirt. Van een Britt (in een oranje shirt) kregen wij de tip om naar een bepaalde bar tegaan. Hier zouden zo een 300 Holland fans bij elkaar komen om de wedstrijd te komen.Hier gingen wij snel heen en vodgde ons in de oranje massa. Op Guus Meeuwis, Wolter Kroes en Marco hoste wij mee met de massa totdat de wedstrijd begon. En vol spanning keken wij de wedstrijd. Bloed, zweet en tranen. Maar Voorla juigen, dansen en zingen. En toen het eerste doelpunt viel barste er een bom. Zoals als overal in Nederland stond ook in Bangkok de tent op z'n kop. Uit pure blijdschap sprong een dronke gast op onze tafel en begon te springen als een idioot. Met als gevolg dat glasscherven in het rond vlogen. Anne haar been zat vol met glas spinters zo ook die van Sila en mij. De man naast mij had een glasscherf boven zijn oog gekregen dus het feest werd al snel iets rustiger in onze omgeving.

Anne was het echter zat en besloot terug naar de hotelkamer te gaan. Sila en ik feeste, zeker na de geweldige overwinning, nog even door. Nederland in de finale! Geweldig. En waar zijn wij? In Thailand. Zoiets maak je maar 1 keer in je leven mee en dan ben je in Thailand. Maar niet getreurd, er zijn hier meer dan genoeg lotgenoten/landgenoten. Na de geweldige winst met AJ, Ties en Obie gebelt om even in de telefoon te juigen. Verstaan wat zij zeiden kon ik toch niet. Via de Subway waar Sila en ik onze tanden broken op een kneiters hard chocolate chip cookie, en waar wij achter de toonbank mochten staan, gingn we ook naar bed. Een powernap van 2 uur hadden we wel nodig want om 06.15 ging de wekker weer.

Even laten stapte we in een mini bus en reden we naar Ayuthaya, zo'n twee uur. Ayuthaya is de oude hoofdstad van Thailand en is bezaaid met ruines van oude tempels en palijzen. Als eerste kochten we bustickets voor de nachtbus naar Sukothai, huurde drie scooters en gingen de stad verkennen. Anne was enigzins onzeker en bang over de scooter maar bereed de wegen al snel was een ervaren scooterer. Het was wel even opletten geblazen en even wennen om links te rijden. Soms leverde het ietwat benauwde posities op maar zonder kleerscheuren reden we tussen de vele ruines door.
We bezochte twee runies, kwamen aan de praat met een Belgisch echtpaar met dat verschikkelijke accent. De zon stond vol op onze hoofden. Ik ben al aaardig gewend aan de hitte na vijf weken maar vandaag was het over de top. Het zweet was niet te stoppen en de zon, de hitte, het was werkelijk niet normaal. De stralen op het gezicht, op je rug, op je schouders. Dwars door alles heen. Ik heb de zon nog nooit zo intens gevoeld. En ondanks dat ik alles zou geven voos zonnenstralen was dit voor mij echt over de top.

Na een bezoek aan een aantal ruines en het oude Royal Palace, namen we een zeer lange en verkoelende lunchpauze en kwamen we bij van het ' gevaarlijke' verkeer. Na de lunch moest ik gaan tanken en wilde Sila terug. Toen we onze scooters startte deed die van Anne het opeens niet meer. Ze sprong dus vol bij mij achterop. Heet! Want ondanks mijn geweldige en kalme rijstijl was anne erg bang en klampte zich goed aan mij vast.

We probeerde aan de hand van een kaart het verhuurbedrijf terug te vinden. Echter was de kaart alles behalve waarheidsgetrouw en ook niet op goede schaal. Dit gaf als gevolg een zwerftocht van ruim een half uur door de straten van Ayhutaya. Irritant, want mijn benzine begon echt op te raken en het was te heet om te zoeken. Hulp vragen was ook niet alles want de ene helft sprak geen Engels en de andere helft stuurde ons van het kastje naar de muur. Toen we de verhuurder eindelijk terug gevonden hadden en het hele verhaal deden over Anne haar scooter, bleek dat je de scooter niet kan starten als de standaart benenden is. Schaamte!

Met Anne achterop raceten wij tweeen terug naar de scooter. Sila ging even chillen in een restaurant. De scooter, met ingeklapte standaart starte zonder enig probleem en reden we de stad uit naar de laatste tempel. Anne had de scooter-smaak ondertussen goed te pakken en racete zonder problemen bij mij vandaan! De laatste tempel was ver maar meer dan de moeite waard! De mooiste van alle omdat hij nog meer in tact was waardoor we een betere voorstelling konden maken over hoe het ooit geweest was.

We voegde ons bij Sila, dronken een drankje, aten een hapje, gebruikte het internet, waste onze zweet-zoute armen en veranderede van shirtje. We moesten wachten tot half tien 's avonds en stapten toen moe een tuk tuk in. Bij het busstation moesten we weer een half uurtje wachten wat door de vertraging van de bus een uur werd. Eindelijk konden we instappen en ik viel in slaap als een dood paard.


8 juli - Nog meer ruines

Om vier uur 's ochtends kwamen we aan in Sukothai, wederom een oude hoofdstad van Thailand, nog voor Ayuthaya. Hier besloten we toch maar een hotel te nemen voor de resterende uren van de nacht en we stapte in een tuk tuk. Toen we rond twaalf uur wakker werden en onze hotelkamers uitkropen kwamen we in een oase terecht. Wat een heerlijke rust in vergelijking met Bangkok.

Sila besloot thuis te blijven en even een me-moment te hebben. Anne en ik namen een lokaal busje naar het oude gedeelte van de stad. Daar kwam meteen een gastje op ons af die ons fietsen wilde verhuren. We liepen even met hem mee om te vragen hoe en wat. Eigenlijk hadden we besloten het te voet te doen maar de mensen klonken zo overtuigend dat wij na een beetje afdingen op de fiesten zaten. We moesten nog een entree kaartje kopen en toen kon onze trip beginnen. De eerste ruine waar we stopte was weer mooi, maar ondertussen was ik al een beetje ruine / tempel moe. En het was ook weer zo gigantisch heet. Wat is er mis met de zon? We liepen langs de verschillende hopen stenen en buddha's en vervolgens wilde we naar de volgende tempel gaan. We besloten eerst echter een ijsje te scoren om de hitte iets te bedaren. We stapte weer op onze fietsjes en raakte compleet de weg kwijt. Met als gevolg dat we weer terug moesten fietsen door het hisorische park. Opzich niet erg want in het park hing zo een heerlijke vibe, dat we er eeuwig hadden kunnen rondrijden. Bij tempel nr. 2 maakte we wat shotjes, het was een best klein tempeltje, en vervolgde we naar tempel nr. 3. Hier overviel ons het park gevoel en legde wij onszelf neer op de wikkelrok van Anne op een mooi grasveldje onder een nog mooiere tempel. Heerlijk! De schaduw, het briesje, het top gezelschap. In 1 woord: genieten! Na een half uur moesten wij ons dwingen verder te gaan omdat we nog meer wilde zien.

We fietste verder, bezochte een stupa-ruine, wilde bijna het o zo verlijdelijke meertje induiken. Reden een rondje om het monument van een oude koning en vervolgens bezochten we een tegenvalllende tempel buiten het park en een mooie stupa met olifanten aan de zijkant. Wat een heerlijke dag, wat een heerlijk park. Wat een heerlijk park! De fietsen terug gebracht, weer op het busje gehopt en bij het interstedelijke busstation weer uitgestapt. Buskaartjes gekocht voor de volgende dag, want we zouden door gaan naar Chiang Mai.

Terug in het hotel kwamen we Sila onderweg tegen en gingen we met z'n drieen op de krot fietsen van het guest house naar een lokaal marktje. Hier slenterde we eerst wat rond tussen de kleren en telefoons. Vervolgens werden we aangehouden voor een soort promotie actie voor een creme. De Thai vonden het geweldig en we mochten ook onze huis laten inscannen op een computersysteem. We snapte er helemaal niets van maar lachte en deden gezellig mee. Vervolgens kwamen we op het eten gedeelte van de markt waar allerlei heerlijke geuren onze neuzen binnenkropen. Dit had direct invloed op onze maag. We kochten een gebakken ei gevult met iets. Het was heerlijk. We liepen nog een rondje en Anne en Sila kochten wat koekjes voor de volgende morgen.

Na een tijdje rondslenteren namen we de fietsen en reden naar de andere kant van de stad waar de avond markt zou moeten zijn. Dit stelde echter helemaal niets voor dus we hadden ver gereden voor niets. Maar goed, dan hadden we tenminste nog wat gezin van het nieuwe deel van de stad. Nog even langs de 7-11 voor nieuw water en toen reden we weer terug naar huis. Hier nam ik een douche, niet al te lekker want het was nogal een pis straaltje maar gelukkig wel een beetje verfrissend. Vervolgens nog de avond vol gemaakt met kletsen met de meiden en vechten met het jongetje van het guest house. Wat een aggresief mannetje! Maar hij was verlieft op Sila, die kreeg de heletijd kusjes. Gemeen! het was een schattig ventje.


9 juli - Wake up call

Om kwart over zes werd er vol geramd op mijn deur. Ons vriendje van het guest house. Erg fijn! En kort daarna begon het gezang van de tempels omdat de Buddha lente begint. Het klinkt een beetje als het gelal van een Imam maar dan anders. Om weer in te slapen koste wat tijd maar om acht uur ging mijn wekker. Alles inpakken en wegwezen. Op naar Chiang Mai. Onze bus kwam met een half uur vertraging aan. Toen we instapte kwam de hitte en de stinkzweet ons tegemoet. Al snel kwam iemand ons halen om over te stappen naar een andere bus, want die eerste had een 'airco-accident'. Met 45 minuten vertraging vertrokken we dan eindelijk. Ik zat naast een Thai mannetje en we hebben een hele tijd gekletst. Ik heb ook nog even geslapen. Toen ik weer wakker werd kon ik de hele tijd Anne met haar harde stem horen praten, als het stil was zei Sila wat. Dan hoorde ik Anne weer, stilte, Anne, stilte! Te grappig!

Na een lange reis van zo'n zes uur kwamen we dan eindelijk aan in Chiang Mai. Een tuk tuk bracht ons naar een goedkoop hotel. Ondertussen gingen we allemaal dood van de honger en rende we snel naar een restaurantje. Toen onze magen na en volle maaltijd nog steeds net geheel gevult waren besloten we te gaan kijken hoe en wat voor onze tour. We wilde namelijk veel: raften, olifantentoer, lang nek dorpen en een (het liefst) tee daagse hike. We kwamen uit bij een toeroperator bij een guest house. Hier hielp een geweldig grappig dametje genaamd F ons. We vonden een drie daagste toer die al onze wensen omvatte. Erg mooi maar wilde wij alles in 1 klap doen? Uiteindleijk belsoten we van ja, het zou ons veel geld en reistijd besparen. Echter zou een drie daagste tocht, beginnend op zaterdag ervoor zorgen dat we zondag nacht, DE NACHT waarin Nederland tegen Spanje de finale zal gaan winnen, ergens in een bergdorpje zitten zonder TV. We hadden eerste gezecht: voetbal moet niet ons reisschema gaan aanpassen, maar die finale? DE finale!! We besloten dat wetwee dagen in Chiang Mai ons wel konden vermaken en boekte de toer voor maandag. We moesten wel naar het desbetreffende guesthouse verhuizen, dan zouden we 100 Bath (2,50 euro) korting krijgen, mooi meegenomen dus!

De mensen van ons nieuwe guest house waren zo super aardig dat ze ons op drie motoren naar de night bazaar brachten, de toeristen markt. Anne op een scootertje bij F achterop. Ik bij een regea-thai achter op een super mooie motor. Sila, het meest hilarisch, achterop een crossmotor met haar knieen zowat in haar nek. Ik lag helemaal dubbel! De night marked was weer eens een echte toeristenmarkt. Allerlei troep kon je kopen. Sila deed nog wat inkopen, een leuk zomer jurkje en een broek.

Terug in het hotel gingen we snel slapen. Slaap lekker!


10 juli - Eindelijk, zwemmen!

Al dagen, weken verlangde ik naar een zwembad, een verkoelende duik.Onhelst worden door koud water. Eigenlijks sinds Siem Reap, dat isal weer meer daneen week geleden, had ik behoefte aan zwemmen. Envandaag was het dan eindelijk zover! Nadat we van hotel gewisseld waren stapte we in een tuk tuk en werden we naar een meertje gebracht. Ongeveerdertig minuten rijden.

Het meertje zag er zalig uit!Groot enmet bamboe hutjes boven het water beloofde dit een dagje genieten te worden! We kozen een prachtig bamboe hutje uit en Anne en ik doken het water in. Telleurstelling, het was gigantisch heet! Debovenste20-30cm waren gewoon niet lekker! Wezwommen naar de overkant en weer terug. Onze armen en benenzo diep mogelijk onder het wateroppervlakte want daar was hetlekker koel. Eenmaal terug in hethutje bestelde we een heerlijke lunch, family-style. Ik zwom heenen weer met Sila enmaakte aande overkant van het meer vrienden met een aantal Thai. Zedroegen allemaal lekker strakke zwembroekjes, genieten! Vervolgens, toen wij terug gingen zwemmen naar Anne, volgde twee van de heren (die twee die nauwelijksEngels spraken) ons.Volg de moedereend! Ze wildeAnne nog even checken.

We hebben een heerlijke middag gehad aan het meer. Een mooie afsluiting in een heerlijk restraurant, voor mij weer Chicken en Rice, as usual. Vervolgenslekker vroeg naar bed gegaan. Heerlijk relax dagje!


11 juni - Dansplaat

In de mooie ochtend van 11 juni ging ik op een missie. Mijn lady shave is namelijk - eindelijk - kapot gegaan met als gevolg dat ik er uitzie als een gorilla. Zo langzamerhand begon dit mij een beetje te rriteren enik wil er weer uitzien als een jonge damen. Met de rode taxi (een laadbak-taxi) ging ik naar deTexco, een mega grote supermarkt.Ik stijnde dor de rijen met eten, kleren, fietsen, danken, shampoos en tot slot vond ik twee epileer apparaten. Nu weet ik dat epileren pjn doet maar ik overwoog, zouden mensen echt massaal zo een ding kopen als het pijn doet? Ikdacht bij mijzelf, vast niet en kochteen epileer-scheer-apparaat.

Terug in het hotel waren Anne en Sila ook nog op hun eigen pad en besloot iik het apparaat uit te gaan proberen. Godver, wat deed dat pijn zeg! Waasrom doen vrouwen hunzelf dat aan? Ik blijf dus veel liever behaard. Wat een mis-aankoop.

Al snbel kwamen ook Sila en Anne weer terug van hun missie ennamen we een heerlijke sandwich lunch. Heerlijk! We besloten vervolgensergens een nacht trein of bus ticket te kopen voor 14 juli terug naar Bangkok. uiteindelijk tikte wij3 bustickets op de kop voor 350 Bath per persoon. Nog geen tien euro. We slenterde wat over een startend toeristenmarktje en langs twee tempels. Ik ben zoooo tempel moe. En sowieso een beetjemoe. Zo ook mijn reisgenoten dus we namn een tuk tuk terug naar het guest house waar we allemaal even gingen uitrusten. Vannacht om half twee zou namelijk de finale gespeelt worden. Nederland - Spanje!

Om vijf uur stonden we op en gingen we naar DE toeristenmarkt van Thialand., De Sunday Walking Stret Chiang Mai. We slenterden langs het ene kraampjhe naar ht volgende stalletje. Je kon er van alles kopen. Zomerse jurkjes, vulgaire asbakken, magneten, waaiers, beelden en schilderijen, speelgoed, lampen, messen, sierraden, noem het maar op...

Na ruim twee uur kraampjes kijken en souveniers shoppen (onderbroken door een avondmaal) gingen we terug naar het guest house. Daar heessen wij onszelf weer in onze bierstinkende oranje outfits en gingen we naar het Holland House. De sfeer was echter een beetje duf en ondanks dat ht nog niet vol stond was het er knijters heet. We belsoten naar een uitgaansstraatje te gaan. Hier kwamen we Eff tegen, het meisje van ons hostel, en zij nam oms mee anaar de Regea bar. Hier werd het feest compleet. Kletsen, drinken (met mate) en feesten. Twee kindjes, getraind om ons te bestelen, kwamen met ons spelen. Gelukkig waren wij hen te slim af en konden onze eigendommen voor onszelf houden. Het drie jarig jongetje werd mijn grote vriend en ik moest hem tot die in de nacht rondzwaaien en met hem dansen. Schattig. Toien de kind-diefjes weg waren en wij uitgepraat waren met onze nieuwe Thai vrienden besloten we de heupen eens flink los te gooien. We danste tot diep in de nacht, totda het Nederlandse volkslied kwam. We zongen mee uit volle borst.

De wedstrijd is geschiedenis.

Na een geweldige avond met een ietwat teleurstellend einde gingen we naar bed.


12 juli - Met bloed, zweet en tranen. (maar vooral zweet)

OIm 7.30 ging one wekker. Na een korte tijd om even te ontwaken pakte we onze spullen: 1 t-shirt, 1-short, deo, boestel, regenjas, pyjama, camera en mijn dagboekboekje. Om stipt9 uur, na een stevig ontbjt, kon onze drie daagstetocht door de jungle van noord Thailand beginnen. Op het programma stond: Raften, bamboevlotvaren, olifant rijden, lang neck dorp bezoeken,hiken, drie watervallen en2 primitieve overnachtingen.Spannend!

Samen met een Engels meisjeJess en twee dames uit Thaiwanzaten weachterin een pick-ip met aan weerszijde een rechte bank. We zaten dus tegenoverelkaar. Toen de weg opeensextreem stijl omhoof fin rolde het bolletje uit Taiwan vol tegen SIlaop die vervoolgens bij uit de rijdendeauto viel. Hilarisch!! Elke keer als ikeraan denk, en het flmje weer vor mij zie,kom ik niet meer bij van hjet lachen. Wat een lol. - Lisan ligt weer dubbel -

Onzeeerste stop, na z'n 45 minuten was in een over toeristisch dorpje, verschrikkelijk. De reden dat het zo toeristisch was is omdat het de thuisbasis isvande long neck tribe. DeLong Neck's hebben maximaal 35metalen ringen om hun nek. Ze dragen deze vanaf vijf jaar oud tit hun dood. De rngen zijn bedoeld om de vrouwen te beschermen tegen kwade geesten en vroeger ook tegen tijgers die hun in de nek bijten. Het geldt ook als een schoonheidsideaal. Door de toeristentroep door kon je de schoonheid van het dorpje wel zien. Het was ook prachtig gelegen tussen de rijstvelden en bergen. Wezage de lang nek vrouwen op een afstandje. Ikkreeg er een beetje een naar gevoelvan. Het voelde een beete raar om mensen zo tegaan bekijken, zo brutaal. Een beetje dierenparkgevoel.Daarbij kwam dat het aanzicht van vrouwen met zulke lange nekken en zoveel ringen die ook nog eens behoorlijk wat wegen mij niet echt vorlijk maakte. Zodra wij het dorp binnen liepen begonnen de vrouwen sjaaltjes te weven en wilde ze allemaal dolgraag op de foto. Rare wereld.

Na het dropje reden we en stuk terug en splitste we de groep op. Jes en wij drieen voegde ons bij vijf Vlaamse dames en een Duitse jonge heer dieSila en mijdeed denken aan Arnoud van Ginkel. Onze gids, Woody, zou onsde komende drie dagenbegeleiden door de jungle!

Eerst moesten we nog een stuk in de taxi-bus en vervolgens maakte we een stop op een marktje om water in te slaan. Na nog zo'n 45 minuten kwamen we aanin het olifantenkamp. Hier kregen we eest een overheerlijke rijstlunch. Kort daarna bestegen we de olifanten. Verschikkelijk vond ik het. En ook nog eens doodeng!Zo hoog, zo log, zomachtig, nee niets voor mij. Maarhet is natuurlijk wel de ultiemeThailand ervaring en daarom een Must-do. Het viel echter een beetje tegen. De olifanten wasren sloomer als ik verwacht had en luisterde nauwelijks naar hun baasje. Het uur rondhobblen was eigenlijk vijftig minuten te lang.

Na de olifanten ervaring konden we beginnen aan een hike. De tocht begon enigzins rustig omhoor. Het tempo van Woody was echter extreem snel. Hij rende zowat de berg op. Met ons als hobbelpaardjeser achteraan. Werendede heuvel op voor ruim een uur in deknal hete zon. Al snel begon het zweet op te komen. Klets nat van zweet stopte wehalverwegen bij een zeer verfrissende waterval. Hier doopte wij onze oververhitte voeten in het(gevoelsmatig) ijzig koude water. Zo lekker!

Na een korte pauze vervolgende we onze route, stijler dan ooit. Jess, het arme schaapje onpopte zicht totzeikwijf Nr. 1 enviel al snelbijnaflauw. Acteren is een vak. Mijn rug, buik, benen, hoofd, natter dan ooit. Zweet was overal. Heerlijk! Het laatstestuk naar ons dorpje was zo stijl datsimpelweg trap op aan het lopen waren. Helaas en zeer onregelmatigetrap dus alle wijze lessen over bergbeklimmenvan Grossmuttie en Grossvati kwamen hier goed van pas.Compleet kapot van de korte nacht en deextreme hike kamen we aanin onze bamboe hut waar matjes voor os klaar lagen. Tijd om gesloopt te zijn was er echter niet. Het uitzicht zo boven op die heuvel was magnefique! Zo mooi en opeenswas al het het zweet en alle trappen meer dan de moeite waard. Heerlijk, wat een beloning!

Toch was de douche een extra beloning op zich. En schone kleren waren echt,wow, heerlijk! Zo hoog op de heuvel moest ik zelfs mijn truitje aan doen.Na het uitrusten en het genieten van de ver gezichten werd diner geserveerd en daarna zaten we met z'n allen rond het kampvuiur. Woody ontpopte zich tot een ware verhalen vertellen en vertelde over het leven in de bergdorpen. De stam die daar woornd kwam oorspronkelijk uit het grensgebiedtussenBirma (myanmar) en Thailand. Op de duur kondenze daar niet meer wonen ivm economische redenen en verhuisden ze naarBirma. Birma is echter een communistishc land en accepteerde de cultuur van die stammen niet. Moorden ze uit en de overlevende vluchtte naar Thailand. Ze konden echter niet wekren zonder paspoort en uiteindelijk gingen ze de bergen in zelfstandig wonen. Totmaar weinig jaren geleden hadden ze geenstroom, geen kaarsen en leefden ze van de jachtin de jungle. Ook rookte ze vroeger mariuhana aan een stuk door. Dit was om de pijn vanwonden door het jachte verzachten. Een ziekenhuis was namelijk veel te duur en daarnaast ook veel te verweg.Het echte jungle leven. Met de komst van het toerisme is hun leven drastisch veranderd.

De avond was een van de meest romantische avondne van mijn leven, zonder romance. We gingen vroeg naar bed. Les bed als een mat meteen twee persoons musquitnet. Ik sliep samen met Anne in ons heerlijk netje. Heerlijk!


13 juli - Weg van de wereld

Rond half tien ontwaakte wevan kippen, varkens, honden,mensen en het zonlicht. Ik was koud, want naz veel nachten alleen onder een laken slapen maaktehet dat een dikke deken over mij heen erg onwenig voelde. Ik had hem dus van mij afgetrapt.Maar ondanks dat ik niet van koudhou was het toch wel eens lekker.Koud. Ik pakte snel mijntas en ging naar buiten, naar ons bamboebalkon om weer te geniete van het uitzicht. Werkelijk fenomenaal!

Na een ontbijt en toen indereen klaar was maakte we ons weer op de weg.De natuur was zo mooi. Zo veel verschillende kleuren groen en zoveel verschillede vormenblaren. Prachtig, prachtig, allemachtig (volgens Sila)! We liepen voor een klein uurtje en namen een pauze. Dit keer veel minder stijl, eerste stijl omlaag. Maar het was zo mooi. Echt puur genieten! Na de pauze liepen we weer voor een klei uurtje en kwamen we aan bij waterval nummer 1. Hier konde we een beetje zwemmen, verfrissend! En kregen we vervolgens lunch. Ik had nog even wat gespeelt met de kinderen van het pitstop huis, schattig. We moesten weer een uurtje lopen door de adembenemende omgeving. Het is zo moeilijk te beschrijven, maar stel je voor: de jungle in de hemel. Zo zag het er ongeveer uit.Uiteinelijk ging het weer enorm stijl omlaag en moest je soms je knieen hoger optrekken dan dat ze kunnen. Heerlijk!

Bij de tweede waterval konden we weer even afkoelen en na een half uur chillen liepen we nog het laatste stuk, zo'n 15 minuten naar ons nieuwe kamp. Een identiek bamboehutje.

Na een heerlijke douche streef ik een brief en mijn dagboek over hoe ongelovelijk mooi het geweest was. 's Avond kregen we weer een heerlijke maatlijd voorgeschoteld. En ik had hier altijd kunnen blijven. Zo puur, zo dich bij de natuur. Zo echt! Na het diner bij kaarslicht speelde we een raar belgisch spelletje, was opzich wel leuk. Woody vertelde ons wat over de situtie in Thailand met betrekking tot de Rood hemden en de anderen. Veel gelachten met de belgen en veel girriteeerd aan beterweter Jess die beweerde dat het regenseizoen in december is in plaats van nu. Hilarsch. Maar goed, niet te veel geirrteerd want dat was ze absoluut niet waard!

Na een gezellige avond mijn muggennet ingekropen naast Sila. Slaap leker Jelmer.

Slaap lekker en goedenmorgen. Nog 1 week te gaan. De tijd vliegt en daarom ga ik nog eens extra zo hard genieten van deze laatste week in Azie. Volgende keer zal je meer kunnen lezen over het einde van onze drie daagse jungle tour, de trip naar Kanchanaburi en mijn laatste daagjes in Bangkok. En natuurlijk mijn terugvlucht en welkomsonthaal in Nederland.

Tot snel.

Liefs,

Lisan.